Παθήσεις Θυρεοειδούς, κύστη θυρεογλωσσικού πόρου

  • Αρχική
  • Παθήσεις Θυρεοειδούς, κύστη θυρεογλωσσικού πόρου

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ

Θυρεοειδής αδένας

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ?

Ο θυρεοειδής είναι ένας ενδοκρινής αδένας, ο οποίος βρίσκεται στην εμπρόσθια επιφάνεια του λαιμού κάτω από το μήλο του Αδάμ (ονομάστηκε έτσι γιατί πιστεύεται ότι ο Αδάμ όταν πήρε το μήλο δεν το κατάπιε αλλά του στάθηκε στο λαιμό). Ο θυρεοειδής  έχει το σχήμα του θυρεού, στην ουσία όμως περισσότερο μοιάζει με πεταλούδα. Αποτελείται από 2 τμήματα, τους λοβούς κι άλλο ένα τμήμα που ενώνει τους λοβούς μεταξύ τους και ονομάζεται ισθμός. Πρόκειται για ένα πολύπλοκο μηχανισμό, καθώς η παραμικρή του δυσλειτουργία επιφέρει προβλήματα στον άνθρωπο. Ο θυρεοειδής αδένας μπορεί να θεωρηθεί ως ”ο πλοηγός” του οργανισμού ή ένα ρυθμιστικό κέντρο του μεταβολισμού του. Με τον όρο ενδοκρινής, εννοείται ότι ο θυρεοειδής αδένας παράγει ουσίες, δηλαδή τις ορμόνες, οι οποίες μέσω της κυκλοφορίας φεύγουν από αυτόν και πηγαίνουν σε άλλα όργανα, των οποίων ρυθμίζουν τη λειτουργία (τουλάχιστον αυτή ήταν η επικρατούσα άποψη μέχρι πρόσφατα). Σήμερα θεωρείται ότι ρυθμίζει τη λειτουργία κάθε κυττάρου του ανθρώπινου οργανισμού.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΗ

Η βασική του λειτουργία είναι η παραγωγή των ορμονών της τριιωδοθυρονίνης (Τ3) και της τετραιωδοθυρονίνης Τ4 ή θυροξίνης, αυτές για να τις συνθέσει χρησιμοποιεί το ιώδιο που βρίσκεται στο αίμα και το οποίο ο άνθρωπος προσλαμβάνει μέσα από το νερό, το αλάτι, τις τροφές. Η έλλειψη του ιωδίου οδηγεί, τον θυρεοειδή αδένα, μοιραία σε μειωμένη παραγωγή ορμονών. Τροφές πλούσιες σε ιώδιο είναι οι θαλασσινές, γι’ αυτό παλαιότερα άνθρωποι που ζούσαν σε ορεινές περιοχές ή άτομα που συστηματικά δεν τις κατανάλωναν είχαν μειωμένη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών. Σήμερα όμως, με την ιωδίωση του μαγειρικού αλατιού, ένδεια ιωδίου παρατηρείται σπάνια.

Ο θυρεοειδής αδένας παράγει ακόμα μια ορμόνη την καλσιτονίνη, η οποία έχει σχέση με τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα και η οποία χορηγείται σε μορφή φαρμάκου στην οστεοπόρωση.

Η ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ!

ΜΙΑ ΛΑΘΟΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΑΛΕΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ.

ΡΩΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΧΑΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

 210 4619735

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

 

Ο συνηθισμένος έλεγχος για τις παθήσεις του θυρεοειδούς είναι:

  • Αιματολογικός έλεγχος (θυρεοειδικές ορμόνες, αντισώματα, δείκτες), ο οποίος εξετάζει την λειτουργία του αδένα.
  • Υπερηχογράφημα, το οποίο διαγιγνώσκει την μορφολογία του αδένα (μέγεθος, ύπαρξη όζων κλπ.)
  • Παρακέντηση FNA( fine needle aspiration ή αναρρόφηση με λεπτή βελόνα), η οποία γίνεται όταν υπάρχει υποψία ύπαρξης κακοήθειας.

Ο έλεγχος αυτός μπορεί να συμπληρωθεί με σπινθηρογράφημα ή με αξονική τομογραφία, στις περιπτώσεις εκείνες που κρίνεται σκόπιμο.

 

Parakenthsh ozoy thyreoeidous

ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗ

Βρογχοκήλη είναι η κάθε διόγκωση του θυρεοειδούς, που αφορά την ανατομική κατάσταση του αδένα και όχι τη λειτουργική. Μπορεί να συνοδεύεται από υπέρ ή υπολειτουργία του αδένα.

ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ

Ο υποθυρεοειδισμός είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία το επίπεδο των θυρεοειδικών ορμονών είναι χαμηλό, υπάρχει, δηλαδή, χαμηλή έκκριση θυρεοειδικών ορμονών. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνότερη πάθηση στις γυναίκες, περίπου 6:1 και τα συμπτώματα είναι σωματική κόπωση, πνευματική νωθρότητα, δυσανεξία στο ψύχος, δυσκοιλιότητα, αύξηση βάρους, ξηρόδερμα κ.ά. Ο υποθυρεοειδισμός οφείλεται στις περισσότερες των περιπτώσεων σήμερα σε θυρεοειδίτιδες, συνηθέστερη των οποίων είναι η αυτοάνοσος χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα ή νόσος Hashimoto. Ο οργανισμός παράγει αυτοαντισώματα, τα οποία βλέπουν τον θυρεοειδή σαν ξένο σώμα και προσπαθούν να τον καταστρέψουν.

Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto είναι η πιο συχνή φλεγμονώδης νόσος του θυρεοειδούς. Εμφανίζεται όταν τα αντισώματα του ασθενούς προσβάλλουν τον θυρεοειδή αδένα τους. Η θυρεοειδίτιδα του Hashimoto είναι πιο συχνή στις γυναίκες ηλικίας 45-65 ετών, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί σε ασθενείς οποιασδήποτε ηλικίας.

Τα συμπτώματα της Hashimoto:

  • Δυσκοιλιότητα
  • Το δέρμα είναι ξηρό και λεπτό
  • Δυσανεξία στο κρύο
  • Πόνοι στους μυς
  • Πόνοι στις αρθρώσεις
  • Αυξημένη αιμορραγία τις ημέρες της περιόδου, η οποία διαρκεί και περισσότερες μέρες
  • Βραδυψυχισμός, άγχος

Πώς τίθεται διάγνωση;

  • Ο αδένας είναι συχνά σκληρός, μπορεί να είναι διογκωμένος ή να έχει αρκετούς όζους
  • Εξέταση αίματος για να ανιχνευτούν τα αυτοαντισώματα
  • Είναι συνήθως αυξημένη η τιμή της TSH

Ποιά είναι η αντιμετώπιση;

  • Λήψη φαρμάκων ( ορμόνη αντικατάστασης) για όσους έχουν υποθυρεοειδισμό
  • Χειρουργική εκτομή του θυρεοειδή σε ασθενείς που η διόγκωση του προκαλεί πιεστικά συμπτώματα ή όταν διογκώνονται οι όζοι

ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ

Ο υπερθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδή αδένα, κατά την οποία ο αδένας υπερλειτουργεί ή προκαλεί επιτάχυνση του μεταβολισμού. Ο θυρεοειδής μπορεί μορφολογικά να είναι φυσιολογικός ή να είναι διογκωμένος (βρογχοκήλη). Συνήθως όμως έχει αυξημένο μέγεθος και παρουσιάζει όζους. Τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο ασθενής είναι απώλεια βάρους που δεν δικαιολογείται από τη σωματική άσκηση ή το φαγητό, ταχυπαλμία ίσως και αρρυθμία, ιδρώτας, δυσανεξία στη ζέστη, νευρικότητα, τρέμουλο, εξόφθαλμο που πολλές φορές είναι ο λόγος για τον οποίο ο ασθενής πάει στον γιατρό.

 

Η πιο συχνή αιτία του υπερθυρεοειδισμού, είναι η νόσος Graves Basedow ή διάχυτη τοξική βρογχοκήλη, η οποία είναι αυτοάνοσος νόσος, δηλαδή ο οργανισμός παράγει αυτοαντισώματα τα οποία κάνουν τον αδένα να υπερλειτουργεί. Η δεύτερη αιτία είναι η οζώδης τοξική βρογχοκήλη, δηλαδή αναπτύσσεται ένας ή περισσότεροι όζοι που έχουν σαν αποτέλεσμα να παράγουν τις θυρεοειδικές ορμόνες σε μεγάλες ποσότητες. Η θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού στην αρχή μπορεί να είναι φαρμακευτική αλλά σε αποτυχία ή σε υποτροπές τη λύση δίνει η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς.

Ασθένεια Graves

Η νόσος Graves είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που προκαλεί την υπερπαραγωγή θυρεοειδικών ορμονών. Πάθηση συχνή στις νέες γυναίκες που μπορεί να προκαλέσει διόγκωση του θυρεοειδή. Οι πιθανές αιτίες για τη νόσο Graves μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές λοιμώξεις αλλά και γενετικές.

Τι συμπτώματα έχει η ν. Graves:

  • Τρόμος και μυϊκή αδυναμία
  • Αραίωση μαλλιών ή τριχόπτωση
  • Aύξηση της όρεξης, διάρροιες
  • Ευερεθιστικότητα, άγχος, διαταραχές συμπεριφοράς, δυσκολία συγκέντρωσης
  • Δυσανεξία στη ζέστη
  • Απώλεια βάρους χωρίς να αλλάζει η προσλαμβανόμενη τροφή
  • Διαταραχές ύπνου
  • Ταχυκαρδία
  • Εξόφθαλμο

Πώς τίθεται η διάγνωση;

  • Αυξημένες τιμές T3 ή T4 (θυροξίνη)
  • Χαμηλή τιμή TSH
  • Υψηλές τιμές αντισωμάτων

Αντιμετώπιση

Η νόσος Graves αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή.  Σε περιπτώσεις ρύθμισης του ασθενή αλλά επανειλημμένων υποτροπών, τη λύση δίνει η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

Είναι ο πιο συχνός καρκίνος των ενδοκρινών αδένων και μάλιστα με μεγάλη αύξηση της συχνότητάς του τα τελευταία χρόνια, νόσος η οποία παρατηρείται πλέον και στα παιδιά. Ευτυχώς όμως στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι ιάσιμος. Αυτό βέβαια εξαρτάται από το είδος του καρκίνου αλλά και από το στάδιο. Υπάρχουν τέσσερις τύποι καρκίνου: ο θηλώδης, ο θυλακιώδης, ο μυελοειδής και το αναπλαστικό καρκίνωμα. Οι δύο πρώτοι τύποι είναι οι πιο συχνοί (90-95%,) οι οποίοι είναι ιάσιμοι, ο μυελοειδής (5%) που μπορεί να είναι κληρονομικός, δηλαδή οι πάσχοντες να φέρουν μια μετάλλαξη σε ένα γονίδιο (RET) και ο τελευταίος τύπος, ο αναπλαστικός, ο οποίος είναι πολύ επιθετικός αλλά ευτυχώς είναι σπάνιος.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:

  • Το γυναικείο φύλο
  • Το ιστορικό βρογχοκήλης
  • Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του θυρεοειδούς
  • Η έκθεση σε ακτινοβολία

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στη λήψη καλού ιστορικού, στην κλινική εξέταση, στο υπερηχογράφημα, στο σπινθηρογράφημα και στη δια λεπτής βελόνης παρακέντηση του οζιδίου (FNA). Το υπερηχογράφημα από εξειδικευμένους ακτινοδιαγνώστες μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες και τις περισσότερες φορές μας διαγιγνώσκει με ακρίβεια την ύπαρξη κακοήθειας τόσο στον θυρεοειδή όσο και στους λεμφαδένες, αφού με την χαρτογράφηση μας υποδεικνύει τους ύποπτους λεμφαδένες αλλά και αυτούς που διηθούνται από την κακοήθεια. Αυτή είναι πολύ σημαντική πληροφορία, αφού έτσι μπορούμε να σχεδιάσουμε με ακρίβεια, την επέμβαση που πρέπει να διενεργήσουμε. Είναι πολύ σημαντικό η αρχική επέμβαση να είναι όσο πιο τέλεια και πιο πλήρης γίνεται, επειδή από αυτή εξαρτάται η πρόγνωση σας. Αυτό σημαίνει ότι αν η επέμβαση είναι »ατελής» χειρουργική επέμβαση (και δυστυχώς αυτό δεν είναι σπάνιο):

-υπονομεύεται η ικανότητα ελέγχου της νόσου

-είναι πιθανόν να προκαλέσει την ανάγκη συμπληρωματικής επέμβασης

-αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης επιπλοκών κατά την επανεπέμβαση

-υπονομεύει δυνητικά την επιβίωση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η βασική θεραπεία στον καρκίνο του θυρεοειδή είναι η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς και ανάλογα με τον τύπο και το στάδιο μπορεί να χρειαστεί να γίνει και λεμφαδενικός καθαρισμός. Αυτές είναι επεμβάσεις που απαιτούν εξειδίκευση, εμπειρία και λεπτούς χειρισμούς, γι’ αυτό πρέπει να γίνονται από εξειδικευμένους χειρουργούς, οι οποίοι έχουν εμπειρία στην χειρουργική του καρκίνου. Αυτός είναι ο λόγος που λέμε στους ασθενείς μας, ότι αν έρθουν ιδίως σε αρχικό στάδιο, μπορούμε να τους προσφέρουμε ίαση σε ποσοστό που αγγίζει περίπου το 100%.

Η χειρουργική επέμβαση για τον καρκίνο του θυρεοειδούς συνήθως συμπληρώνεται και με τη χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου, αλλά το σίγουρο είναι ότι τα πάντα εξαρτώνται από την ποιότητα της χειρουργικής επέμβασης.

Λίγες είναι οι περιπτώσεις που ο καρκίνος του θυροειδή δεν ανταποκρίνεται στη χορήγηση ιωδίου, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλυφθεί νέα φάρμακα, με τα οποία μπορούμε να βοηθήσουμε και αυτούς τους ασθενείς.

ΚΥΣΤΗ ΘΥΡΕΟΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΠΟΡΟΥ

Η κύστη θυρεογλωσσικού πόρου είναι μια κύστη με υγρό στο μπροστινό μέρος του λαιμού, ακριβώς πάνω από το ‘’μήλο του Αδάμ’’ και μερικές φορές από κάτω.

Είναι κύστεις που μερικές φορές απομένουν μετά από την ανάπτυξη του θυρεοειδούς αδένα.

Αυτές οι κύστεις υπάρχουν κατά τη γέννηση και συχνά εμφανίζονται σε παιδιά.

Σχετικά με τις κύστεις:

  • Η κύστη είναι συνήθως μια ανώδυνη, μαλακή, στρογγυλή μάζα στο μπροστινό μέρος του λαιμού.
  • Μετακινείται συνήθως όταν το άτομο καταπίνει ή βγάζει τη γλώσσα έξω.
  • Η χειρουργική αφαίρεση των κύστεων βοηθά στην πρόληψη της φλεγμονής που μπορεί να συμβεί.
  • Παρατηρούνται συχνά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ή κατά τη διάρκεια της εφηβείας.

Πώς σχηματίζονται

Κατά την ανάπτυξη του εμβρύου, ο θυρεοειδής αδένας βρίσκεται στο πίσω μέρος της γλώσσας.

Στη συνέχεια μεταναστεύει στο λαιμό, περνώντας μέσα από το υοειδές οστό.

Το υοειδές οστό βρίσκεται στη ρίζα της γλώσσας μπροστά στο λαιμό.

Καθώς ο θυρεοειδής αδένας κατεβαίνει, σχηματίζει ένα μικρό κανάλι που ονομάζεται θυρεογλωσσικός πόρος.

Αυτός ο αγωγός εξαφανίζεται συνήθως όταν ο θυρεοειδής αδένας φθάσει στην τελική του θέση στον λαιμό. Μερικές φορές μέρος του πόρου παραμένει και αφήνει μια κύστη. Αυτή διογκώνεταια όταν μαζεύεται υγρό μέσα σε αυτή.

Συμπτώματα

Εκτός από την παρουσία της, μερικές φορές βλέννη μπορεί να διαρρεύσει από ένα μικρό άνοιγμα στο δέρμα (συρίγγιο). Εάν η κύστη μολυνθεί, μπορεί να γίνει κόκκινη και να φουσκώσει.

Μερικοί άνθρωποι με θυρεογλωσσική κύστη μπορεί να δυσκολεύονται να καταπιούν ή να αναπνέουν. Μερικές φορές οι άνθρωποι που έχουν θυρογλοσσικκές κύστεις μπορούν να παρουσιάσουν επαναλαμβανόμενη λοίμωξη, υπερβολική διόγκωση ή να έχουν συμπτώματα πίεσης.

Η χειρουργική επέμβαση είναι η θεραπεία όταν εμφανιστεί οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα.

Οι κύστεις του θυρεογλωσσικού πόρου μπορεί να περάσουν απαρατήρητες μέχρι να παρουσιάσουν φλεγμονή.

Διάγνωση

Μια κύστη εμφανίζεται συχνά μετά από μια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, διότι αυτό την αναγκάζει να μεγαλώσει και να γίνει επώδυνη.

Τα συμπτώματα των θυρογλωσσικών κύστεων μπορούν να αποδοθούν σε άλλες ιατρικές παθήσεις και είναι απαραίτητη μια λεπτομερής εξέταση. Οι διαγνωστικές εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

  • εξέταση αίματος
  • υπερηχογράφημα
  • σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς
  • παρακέντηση και αναρρόφηση με λεπτή βελόνα FNA

Μόλις διαγνωστεί, ο γιατρός πρέπει να παραπέμψει τον ασθενή σε εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς.

Θεραπεία

Εμείς οι χειρουργοί θυρεοειδή και παραθυρεοειδών αδένων αφαιρούμε συνήθως  τις κύστεις του θυρεοεγλωσσικού πόρου, για να ανακουφίσουμε τον ασθενή. Η χειρουργική αφαίρεση επιτρέπει περαιτέρω διερεύνηση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει καρκίνος.

Αντιβιοτικά

Η θεραπεία μιας κύστης με φλεγμονή αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση αντιβιοτικών, ακόμη και αν έχει προγραμματιστεί χειρουργική επέμβαση. Η μόλυνση πριν από τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να κάνει την αφαίρεση της κύστης πιο δύσκολη και αυξάνει την πιθανότητα επανεμφάνισης.